پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

  1. شمارهٔ ۱۵گاهم ز سگ نفس مشوش بودن
  2. شمارهٔ ۱۶این نفس کم انگاشته آید آخر
  3. شمارهٔ ۱۷چون نفس سگی‌ست بدگمان چتوان کرد
  4. شمارهٔ ۱۸هر دل که ز سرِّ کار آگاهی داشت
  5. شمارهٔ ۱۹آنها که مدام از پس این کار شوند
  6. شمارهٔ ۲۰آنجا که فنا‌ی نامدار‌ان باید
  7. شمارهٔ ۲۱ای نفس فرو گرفته سر‌تا‌سر تو
  8. شمارهٔ ۲۲ای در غم نان و جامه و آز و نیاز
همه‌ی باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.