پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۶۵جانها چو ز شوق تو بسوزند همه
  2. شمارهٔ ۶۶جان از طلب روی تو آبی گردد
  3. شمارهٔ ۶۷دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت
  4. شمارهٔ ۶۸کاری که ورای کفر و دین میدانم
  5. شمارهٔ ۶۹هرجان که طریق پردهٔ راز نیافت
  6. شمارهٔ ۷۰از سرِّ تو هر که با نشان خواهد بود
  7. شمارهٔ ۷۱گم گشتن خود، از تونشان بس بودم
  8. شمارهٔ ۷۲بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید است
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.