شمارهٔ ۷۱

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

1. شمارهٔ ۷۳چون مونسِ من ز عالم اندوه تو بود
2. شمارهٔ ۷۴ای عقل شده در صفت ذات تو پست
3. شمارهٔ ۷۵چون عفو تو میتوان مسلم کردن
4. شمارهٔ ۷۶گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود
5. شمارهٔ ۷۷یک ذره هدایتِ تو میباید و بس
6. شمارهٔ ۷۸چون دردِ تو چاره ساز آمد جان را
7. شمارهٔ ۷۹جانا که به جای تو تواند بودن
8. شمارهٔ ۸۰من بی تو دمی قرار نتوانم کرد