پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۷۸چون دردِ تو چاره ساز آمد جان را
  2. شمارهٔ ۷۹جانا که به جای تو تواند بودن
  3. شمارهٔ ۸۰من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
  4. شمارهٔ ۸۱چون بیخبرم که چیست تقدیر مرا
  5. شمارهٔ ۸۲نه در صفِ صادقان قراری دارم
  6. شمارهٔ ۸۳یا رب ما را راندهٔ درگاه مکن
  7. شمارهٔ ۸۴روئی که به روز پنج ره میشوئیم
  8. شمارهٔ ۸۵زان روز که از عدم پدید آمده‌ایم
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.