پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۸۷ای دایرهٔ حکم تو سرگردانی
  2. شمارهٔ ۸۸ای آن که همه گشایش بندِ منی
  3. شمارهٔ ۸۹سیر این دل خسته کی شود ازتو مرا
  4. شمارهٔ ۹۰ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو
  5. شمارهٔ ۹۱یا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویش
  6. شمارهٔ ۹۲از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
  7. شمارهٔ ۹۳ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ من
  8. شمارهٔ ۹۴یا رب غم تو چگونه تقدیر کنم
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.