پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۹۳ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ من
  2. شمارهٔ ۹۴یا رب غم تو چگونه تقدیر کنم
  3. شمارهٔ ۹۵هم حلهٔ فضل در برم میداری
  4. شمارهٔ ۹۶ای بندگی تو پادشاهی کردن
  5. شمارهٔ ۹۷یا رب جان را بیم گنه کاران هست
  6. شمارهٔ ۹۸گر من به هزار اهرمن مانم باز
  7. شمارهٔ ۹۹ای در هر دم دو صد جهان پر چاره
  8. شمارهٔ ۱۰۰جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.