شمارهٔ ۹۶

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

1. شمارهٔ ۹۸گر من به هزار اهرمن مانم باز
2. شمارهٔ ۹۹ای در هر دم دو صد جهان پر چاره
3. شمارهٔ ۱۰۰جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت
4. شمارهٔ ۱۰۱هم درد توام مایهٔ درمان بودست
5. شمارهٔ ۱۰۲یا رب! برهان زنفس دشمن صفتم
6. شمارهٔ ۱۰۳تا چند تنم پردهٔ بیچارگیم
7. شمارهٔ ۱۰۴چون جملهٔ راه، کاروان من و تست
8. شمارهٔ ۱۰۵کو دل که بلای روزگارِ تو کشد