پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۴۵ای آن که به حکم، ملک میرانی تو
  2. شمارهٔ ۴۶جان حمد تو از میانِ جان میگوید
  3. شمارهٔ ۴۷گر دست دهد غم تو یک دم، آن به
  4. شمارهٔ ۴۸هم در بر خود خواندگان داری تو
  5. شمارهٔ ۴۹ای گم شده دیوانه وعاقل، در تو
  6. شمارهٔ ۵۰هم عقل ز کُنْه تو نشان میجوید
  7. شمارهٔ ۵۱چون نیست کسی در دو جهان دمسازت
  8. شمارهٔ ۵۲چون حاضر غایبی فغان بر چه نهم
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.