شمارهٔ ۵۲

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

1. شمارهٔ ۵۴ای آن که چنانکه مصلحت میدانی
2. شمارهٔ ۵۵چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو
3. شمارهٔ ۵۶گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی
4. شمارهٔ ۵۷در ملک دو کون پادشاهی میکن
5. شمارهٔ ۵۸ای در دلِ من نشسته جانی یا نه
6. شمارهٔ ۵۹ملکِ غم تو هر دو جهان بیش ارزد
7. شمارهٔ ۶۰جانا دایم میان جان بودی تو
8. شمارهٔ ۶۱هر قطره به کُنْهِ دُرِّ دریا نرسد