شمارهٔ ۵۰

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

1. شمارهٔ ۵۲چون حاضر غایبی فغان بر چه نهم
2. شمارهٔ ۵۳ای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو
3. شمارهٔ ۵۴ای آن که چنانکه مصلحت میدانی
4. شمارهٔ ۵۵چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو
5. شمارهٔ ۵۶گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی
6. شمارهٔ ۵۷در ملک دو کون پادشاهی میکن
7. شمارهٔ ۵۸ای در دلِ من نشسته جانی یا نه
8. شمارهٔ ۵۹ملکِ غم تو هر دو جهان بیش ارزد