شمارهٔ ۴۲

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

1. شمارهٔ ۴۴ای آن که کمال خرده دانان دانی
2. شمارهٔ ۴۵ای آن که به حکم، ملک میرانی تو
3. شمارهٔ ۴۶جان حمد تو از میانِ جان میگوید
4. شمارهٔ ۴۷گر دست دهد غم تو یک دم، آن به
5. شمارهٔ ۴۸هم در بر خود خواندگان داری تو
6. شمارهٔ ۴۹ای گم شده دیوانه وعاقل، در تو
7. شمارهٔ ۵۰هم عقل ز کُنْه تو نشان میجوید
8. شمارهٔ ۵۱چون نیست کسی در دو جهان دمسازت