پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۳ای هشت بهشت، یک نثارِ درِ تو
  2. شمارهٔ ۴وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن است
  3. شمارهٔ ۵جان، محو شد و به هیچ رویت نشناخت
  4. شمارهٔ ۶دل زنده شود کز تو حیاتی طلبد
  5. شمارهٔ ۷عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست
  6. شمارهٔ ۸وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی است
  7. شمارهٔ ۹بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد
  8. شمارهٔ ۱۰ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.