پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۸وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی است
  2. شمارهٔ ۹بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد
  3. شمارهٔ ۱۰ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده
  4. شمارهٔ ۱۱خورشید، که او زیر و زبر می‌گردد
  5. شمارهٔ ۱۲عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست
  6. شمارهٔ ۱۳هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
  7. شمارهٔ ۱۴هر نقطه که در دایرهٔ قسمت تست
  8. شمارهٔ ۱۵هم گوهر بحر لطف بیپایانی
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.