پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۷عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست
  2. شمارهٔ ۸وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی است
  3. شمارهٔ ۹بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد
  4. شمارهٔ ۱۰ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده
  5. شمارهٔ ۱۱خورشید، که او زیر و زبر می‌گردد
  6. شمارهٔ ۱۲عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست
  7. شمارهٔ ۱۳هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
  8. شمارهٔ ۱۴هر نقطه که در دایرهٔ قسمت تست
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.