پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۱۲عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست
  2. شمارهٔ ۱۳هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
  3. شمارهٔ ۱۴هر نقطه که در دایرهٔ قسمت تست
  4. شمارهٔ ۱۵هم گوهر بحر لطف بیپایانی
  5. شمارهٔ ۱۶نه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسد
  6. شمارهٔ ۱۷نه عقل، بدان حضرت جاوید رسد
  7. شمارهٔ ۱۸آنجا که تویی هیچ مبارز نرسد
  8. شمارهٔ ۱۹نه لایق کوی تست سیری که بود
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.