پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲۸

تا در سر زلف تاب بینی

دل در بر من خراب بینی

گر آتش عشق بر فروزم

بس دل که برو کباب بینی

گر پرده ز روی خود گشایی

بس رخ که به خون خضاب بینی

دل بر در انتظار یابی

جان در ره اضطراب بینی

در مجلس عشق عاشقان را

از خون جگر شراب بینی

هین روی چو آفتاب بنمای

تا دل ز غمش به تاب بینی

در آیینه حبذا بخندی

تا صبح بر آفتاب بینی

در آب نگر ببین جمالت

تا آتش اندر آب بینی

خوابت نبرد شبی به سالی

گر روی مرا به خواب بینی

عطار به‌کل ز دل فرو شو

فریاد رس ار به خواب بینی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۳۰هر روز ز دلتنگی جایی دگرم بینی
  2. غزل شمارهٔ ۸۳۱چو لبت به پسته اندر صفت گهر نبینی
  3. غزل شمارهٔ ۸۳۲هرچه هست اوست و هرچه اوست توی
  4. غزل شمارهٔ ۸۳۳ای لب گلگونت جام خسروی
  5. غزل شمارهٔ ۸۳۴گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی
  6. غزل شمارهٔ ۸۳۵سرمست درآمد از سر کوی
  7. غزل شمارهٔ ۸۳۶نگاری مست لایعقل چو ماهی
  8. غزل شمارهٔ ۸۳۷جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.