پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۸۵

هر دمم مست به بازار کشی

راستی چست و به هنجار کشی

می عشقم بچشانی و مرا

مست گردانی و در کار کشی

گاهم از کفر به دین باز آری

گاهم از کعبه به خمار کشی

گاهم از راه یقین دور کنی

گاهم اندر ره اسرار کشی

گه ز مسجد به خرابات بری

گاهم از میکده در غار کشی

چون ز اسلام منت ننگ آید

از مصلام به زنار کشی

چون مرا ننگ ره دین بینی

هر دمم در ره کفار کشی

بس که پیران حقیقت‌بین را

اندرین واقعه بر دار کشی

ای دل سوخته گر مرد رهی

خون خوری تن زنی و بار کشی

بر امید گل وصلش شب و روز

همچو گلبن ستم خار کشی

آتش اندر دل ایام زنی

خاک در دیدهٔ اغیار کشی

بویی از مجمرهٔ عشق بری

باده بر چهرهٔ دلدار کشی

غم معشوق که شادی دل است

در ره عشق چو عطار کشی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۸۷هر دمم در امتحان چندی کشی
  2. غزل شمارهٔ ۷۸۸گرد مه خط معنبر می کشی
  3. غزل شمارهٔ ۷۸۹در ده می عشق یک دم ای ساقی
  4. غزل شمارهٔ ۷۹۰جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
  5. غزل شمارهٔ ۷۹۱گر یک شکر از لعلت در کار کنی حالی
  6. غزل شمارهٔ ۷۹۲ماییم ز عالم معالی
  7. غزل شمارهٔ ۷۹۳دی ز دیر آمد برون سنگین دلی
  8. غزل شمارهٔ ۷۹۴دست نمی‌دهد مرا بی تو نفس زدن دمی
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.