پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۸۱ - در طلب استغفار گوید

از شرب مدام و لاف مشرب توبه

وز عشق بتان سیم غبغب توبه

دل در هوس شراب و بر لب توبه

زین توبهٔ نادرست یارب توبه

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۸۳ - ولهتا پای نهند بر سر حران
  2. شمارهٔ ۸۴ - ولهز آن در مثل گذشت که شطرنجیان زنند
  3. شمارهٔ ۸۵ - ولهستبره بدند عاشقان بساق و میان
  4. شمارهٔ ۸۶ - ولهگر شوم بودتی بغلامی بنزد خویش
  5. شمارهٔ ۸۷ - در هجو قریع الدهر از شعرای معاصر خود گویدهجا کردست پنهان شاعران را
  6. شمارهٔ ۸۸ - از قطعه ایکلکش چو مرغکی است دو دیده پر آب مشک
  7. شمارهٔ ۸۹ - از قصیده ایتا روم ز هند لاجرم شاها
  8. شمارهٔ ۹۰ - رباعیهم ساده گلی، هم شکری هم نمکی
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.