پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

خورشید رخ تو ماه تابان من است

لعل لب تو چشمه حیوان من است

چون ظلمت و نور عکس زلف و رخ تست

کفر دو جهان همیشه ایمان من است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳مائیم منزه از قیود ملکوت
  2. شمارهٔ ۱۴هر لحظه جمال دوست دیدن چه خوش است
  3. شمارهٔ ۱۵تاجی ز خیال وصل تو در سرماست
  4. شمارهٔ ۱۶درد تو دوای این دل رنجورست
  5. شمارهٔ ۱۷جانی که همای عالم قدس بدست
  6. شمارهٔ ۱۸سرمایه عمر من بسودای تو رفت
  7. شمارهٔ ۱۹از نور تجلی تو عالم پیداست
  8. شمارهٔ ۲۰تا دل بجفای عشق تو خو کردست
همه‌ی رباعیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.