شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۶درد تو دوای این دل رنجورست
2. شمارهٔ ۱۷جانی که همای عالم قدس بدست
3. شمارهٔ ۱۸سرمایه عمر من بسودای تو رفت
4. شمارهٔ ۱۹از نور تجلی تو عالم پیداست
5. شمارهٔ ۲۰تا دل بجفای عشق تو خو کردست
6. شمارهٔ ۲۱پیوسته مرا از او جگر پرخونست
7. شمارهٔ ۲۲آنجا که منم نه ذات باشد نه صفات
8. شمارهٔ ۲۳ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست