پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

جانی که همای عالم قدس بدست

درمانده بدام شهوت و حرص شدست

از قید صفات بد اگر گشت جدا

بالذات ورا میل بمأوای خودست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹از نور تجلی تو عالم پیداست
  2. شمارهٔ ۲۰تا دل بجفای عشق تو خو کردست
  3. شمارهٔ ۲۱پیوسته مرا از او جگر پرخونست
  4. شمارهٔ ۲۲آنجا که منم نه ذات باشد نه صفات
  5. شمارهٔ ۲۳ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
  6. شمارهٔ ۲۴نور رخت از ظلمت زلفت پیداست
  7. شمارهٔ ۲۵آن نقد نبی که در ولایت شاهست
  8. شمارهٔ ۲۶تا مهر جمال تو هویدا شده است
همه‌ی رباعیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.