پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

تا دل بجفای عشق تو خو کردست

صد کوه بلا به پیش او چون گردست

درد تو شفای این دل درویش است

هرکس نه چنین بود یقین نامردست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲آنجا که منم نه ذات باشد نه صفات
  2. شمارهٔ ۲۳ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
  3. شمارهٔ ۲۴نور رخت از ظلمت زلفت پیداست
  4. شمارهٔ ۲۵آن نقد نبی که در ولایت شاهست
  5. شمارهٔ ۲۶تا مهر جمال تو هویدا شده است
  6. شمارهٔ ۲۷عشق تو مرا ز عالم آزادی داد
  7. شمارهٔ ۲۸از پرتو روی تو جهان روشن شد
  8. شمارهٔ ۲۹آن دم که ظهور یار و اغیار نبود
همه‌ی رباعیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.