پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۱۹

دی درویشی به راز با همنفسی

می‌گفت کریم در جهان مانده کسی

از گوشهٔ چرخ هاتفی گفت خموش

بوطالب نعمه را بقا باد بسی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۲۱تا چند ز جان مستمند اندیشی
  2. رباعی شمارهٔ ۴۲۲ای پیش کفت جود فلک زراقی
  3. رباعی شمارهٔ ۴۲۳ای نسبت تو هم به نبی هم به علی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲۴کو آنکه ز غم دست به جایی زدمی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۲۵گر من ز فلک همی شکایت کنمی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۲۶گر عقل عزیز را به فرمان شومی
  7. رباعی شمارهٔ ۴۲۷صدرا چو تو چشم آسمان بیند نی
  8. رباعی شمارهٔ ۴۲۸شاها چو تو مادر زمان زاید نی
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.