پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۴

ای دل چه کنی به عشوه خود را خرسند

پای تو فرو گلست و این پایه بلند

بالغ شده‌ای ببر زباطل پیوند

چون طفل زانگشت مزیدن تا چند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۶آن روز که جان نامهٔ عشق تو بخواند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۷خوی تو ز دوستی چو دامن بفشاند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۸ای دل ز هزار دیده خون می‌راند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۹با آنکه همه کار جهان او راند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۰چندان که مرا دلبر من رنجاند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۱یکباره مرا بلایت از پای نشاند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۲ای دیده دل آیت بلا می‌خواند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۳چون روز علم زد به حسامت ماند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.