انوری
شمارهٔ ۴۴۴ - در هجو کسی گفته
نکنم خواجه را به شعر هجا
لیک برخوانم آیتی ز نبی
ان قارون کان من موسی
خواجه آنست کاید از پی فی
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۴۴۶ - در هجو قاضی ناصحآنکه سایه‌اش کس ندید از غایت ستر و صلاح
- شمارهٔ ۴۴۷ - در وصف بزرگی و کرم صاحب ترمددی ز من پرسید معروفی ز معروفان بلخ
- شمارهٔ ۴۴۸ - در مدح عصمةالدینخداوند من عصمةالدین همیشه
- شمارهٔ ۴۴۹ - در مدح امیر فخرالدین ابوالمفاخر آبیای به تدبیر قطب آن گردون
- شمارهٔ ۴۵۰مرا سعد دین داد پیراهنی
- شمارهٔ ۴۵۱ - در نصیحت و موعظهعادت کن از جهان سه خصلت را
- شمارهٔ ۴۵۲به خدایی که ذات بی‌چونش
- شمارهٔ ۴۵۳ - روزی بدمستی کرده بود در عذر آن گویدخداوند که داند خواست عذر لطف دوشینت
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.