شمارهٔ ۳۵۹ - در افلاس و رنجوری خود

ادامه‌ی مقطعات

1. شمارهٔ ۳۶۱لنگ خواهی مرا روا باشد
2. شمارهٔ ۳۶۲ - التماس کفش کندفخر دین یک التماسست از توام
3. شمارهٔ ۳۶۳ - در حسب حالاز سخنهای عذب شکر طعم
4. شمارهٔ ۳۶۴ - در نصیحتغم به تکلف به سر من مبار
5. شمارهٔ ۳۶۵ - در اشتیاقبه خدایی که در موجودات
6. شمارهٔ ۳۶۶ - در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصهٔ شعر گفتنش پرسید گویددی مرا عاشقکی گفت غزل می‌گویی
7. شمارهٔ ۳۶۷کارها را طلب مکن غایت
8. شمارهٔ ۳۶۸به خدایی که قائمست به ذات