پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

مقطعات

شمارهٔ ۳۱۶ - در هجو

نه نجیب از پی آن شد به فلک بر کورا

همتی بود که آن می‌شد و او بر فتراک

واینکه در خاک فتادست کنون هم زان نیست

که گزافیست ز دوران و بدی از افلاک

فلک از دور همی دیدش کی دانست او

که نه با صورت خوبست و نه با سیرت پاک

برکشیدش ز جهان تا به مقامی که ازوی

هرکه برتر شود ایمن بود از بیم هلاک

چون بدیدش که کسی نیست رها کردش باز

تا دگرباره نگونسار درافتاد به خاک

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۳۱۸ - در تمثیلصاحبا از نیکخواه و بدسگالت یک مثال
  2. شمارهٔ ۳۱۹ - در شکرمنعمی بر پیر دهقانی گذشت اندر دهی
  3. شمارهٔ ۳۲۰ - در تعریف عمارت و مدح صاحبای نمودار ارتفاع فلک
  4. شمارهٔ ۳۲۱ - در وصف کوشک و سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانیحبذا کارنامهٔ ارژنگ
  5. شمارهٔ ۳۲۲ - قسم بر بی‌گناهیمرگ از آن به که مرا از تو خجل باید بود
  6. شمارهٔ ۳۲۳ - در مطایبهگویند که در طوس گه شدت گرما
  7. شمارهٔ ۳۲۴ - سخن کمالی را ستایدشعرهای کمالی آن به سخن
  8. شمارهٔ ۳۲۵ - در مطایبهتا نشست خواجه در گلشن بود
همه‌ی مقطعات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.