امیر معزی
شمارهٔ ۶۳
تا عصمت ایزدت نکوخواه نکرد
توقیع تو اِعتَصَمت بِالله نکرد
هرگز ستمی بر دل تو راه نکرد
ایزد به غلط تو را شهنشاه نکرد
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۵چون شاه جهان کمان کشیدن گیرد
- شمارهٔ ۶۶هر تیر که شاه تیر گیر اندازد
- شمارهٔ ۶۷ای شاه زمین فلک سریرتو سزد
- شمارهٔ ۶۸سلطان علم عدل به هر عالم زد
- شمارهٔ ۶۹من با تو بتا نفس نمی‌یارم زد
- شمارهٔ ۷۰چون شاه سرای پرده بر هامون زد
- شمارهٔ ۷۱هر شب که وصال یار دلبر باشد
- شمارهٔ ۷۲گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.