پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

رباعیات

شمارهٔ ۷۱

هر شب که وصال یار دلبر باشد

شب زورق و ماه باد صرصر باشد

وان شب که فراق آن سمن بر باشد

شب کشتی و آفتاب لنگر باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳تا فتح تو تاریخ مسلمانی شد
  2. شمارهٔ ۷۴چون شاه سوی تخت سرافراز آمد
  3. شمارهٔ ۷۵چون رخ بگشاد آن نگار دلبند
  4. شمارهٔ ۷۶گر ابر به جود خویشتن را چو تو خواند
  5. شمارهٔ ۷۷از هیبت تو به روم کفار نماند
  6. شمارهٔ ۷۸در عشق تو ای صنم مرا رای نماند
  7. شمارهٔ ۷۹ای شاه بنای ملک محکم به‌تو ماند
  8. شمارهٔ ۸۰در عشق تو زیر و بم هم‌آواز منند
همه‌ی رباعیات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.