پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

قطعات

شمارهٔ ۳۷

چهار چیز که اصل فراغت است و منال

نیرزد آن به چهار دگر در آخر حال

گنه بشرم ملامت عمل به خجلت عزل

بقا به تلخی مرگ و طمع بذل سؤال

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۹افضل الدین ما صناعت طب
  2. شمارهٔ ۴۰مدتی تا در این جهان بودیم
  3. شمارهٔ ۴۱مرا گر ز آب حیوان جرعه ریزند
  4. شمارهٔ ۴۲ - لغز- چیستانچیست آن معشوقه ای کاو نه زخاص است و نه عام
  5. شمارهٔ ۴۳از غایت حسن تو و زغیرت چشم خود
  6. شمارهٔ ۴۴تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
  7. شمارهٔ ۴۵چرخ دولابی ام افکنده چویوسف درچاه
  8. شمارهٔ ۴۶خوش کن بوعده ای دل من، گوخلاف باش
همه‌ی قطعات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.