پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

قطعات

شمارهٔ ۴۱

مرا گر ز آب حیوان جرعه ریزند

چه عیب آید که در پای تو دردم

چو اطلس بر سر شاهان نشسته

نه قصب آمد که در پای تو بُر دَم

گر آهن بودم از سختی شکستم

ور آتش بودم از سردی فسر دَم

ز تو مهری امانت بود بر من

بمهر خویش در هجران سُپردم

اگر زحمت نمودم تا بامروز

شبت خوش باد کان زحمت ببُردم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۳از غایت حسن تو و زغیرت چشم خود
  2. شمارهٔ ۴۴تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
  3. شمارهٔ ۴۵چرخ دولابی ام افکنده چویوسف درچاه
  4. شمارهٔ ۴۶خوش کن بوعده ای دل من، گوخلاف باش
  5. شمارهٔ ۴۷بدرد تازه هر ساعت مرا مشغول خود میکن
  6. شمارهٔ ۴۸خسروا، بر بساط همت توست
  7. شمارهٔ ۴۹شاها سموم فاقه نهالی من بسوخت
  8. شمارهٔ ۵۰شها چو حلقه بگوش ستانه تو شدم
همه‌ی قطعات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.