پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۴

صایم بود آنکه خاطری شاد کند

نی آنکه ز روزه صرفه زاد کند

نان ده که از آن فریضه شد روزه بخلق

تا سیر هم از گرسنگان یاد کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۶زنهار مگو فرشته امکان نبود
  2. شمارهٔ ۳۵۷انوار فرشته از فلک میتابد
  3. شمارهٔ ۳۵۸گر تن ز فروغ روح وامانده شود
  4. شمارهٔ ۳۵۹گر کوزه تن سفال در یوزه شود
  5. شمارهٔ ۳۶۰آنانکه ز شاخ بخت برخوردارند
  6. شمارهٔ ۳۶۱بیگانه وشی با من دیوانه چه سود
  7. شمارهٔ ۳۶۲مرد آن نبود که چشمش آلوده بود
  8. شمارهٔ ۳۶۳تا پیر و معلم از تو خرم نشود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.