پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۸

گر تن ز فروغ روح وامانده شود

از حکمت حق دگر فروزنده شود

استاد ببین که شمعکی میسازد

کافروزد و میرد و دگر زنده شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۰آنانکه ز شاخ بخت برخوردارند
  2. شمارهٔ ۳۶۱بیگانه وشی با من دیوانه چه سود
  3. شمارهٔ ۳۶۲مرد آن نبود که چشمش آلوده بود
  4. شمارهٔ ۳۶۳تا پیر و معلم از تو خرم نشود
  5. شمارهٔ ۳۶۴در راه طلب کسی بجایی برسد
  6. شمارهٔ ۳۶۵بر علم و هنر گرچه کسش دق نرسد
  7. شمارهٔ ۳۶۶آنرا که خیال دلفروزی باشد
  8. شمارهٔ ۳۶۷با صاحب حسن دیده حس باشد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.