پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۹

گر کوزه تن سفال در یوزه شود

از حکمت حق دگر همان کوزه شود

فیروزه مرده زنده شد پس چه عجب

گر مرده دگر زنده چه فیروزه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۱بیگانه وشی با من دیوانه چه سود
  2. شمارهٔ ۳۶۲مرد آن نبود که چشمش آلوده بود
  3. شمارهٔ ۳۶۳تا پیر و معلم از تو خرم نشود
  4. شمارهٔ ۳۶۴در راه طلب کسی بجایی برسد
  5. شمارهٔ ۳۶۵بر علم و هنر گرچه کسش دق نرسد
  6. شمارهٔ ۳۶۶آنرا که خیال دلفروزی باشد
  7. شمارهٔ ۳۶۷با صاحب حسن دیده حس باشد
  8. شمارهٔ ۳۶۸از مستی شد ملک نگون خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.