پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۰

گر خرقه عارفان بصد چاک بود

باکی نبود ز چرکنی پاک بود

گر جامه چو گل پاره بود عیبی نیست

شرطست دلی که همچو گل پاک بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۲گر مال خدا دهی تباهی ببرد
  2. شمارهٔ ۳۵۳افراط طعام هر که غمناک کند
  3. شمارهٔ ۳۵۴صایم بود آنکه خاطری شاد کند
  4. شمارهٔ ۳۵۵حج یافت کس کزو کس آزار ندید
  5. شمارهٔ ۳۵۶زنهار مگو فرشته امکان نبود
  6. شمارهٔ ۳۵۷انوار فرشته از فلک میتابد
  7. شمارهٔ ۳۵۸گر تن ز فروغ روح وامانده شود
  8. شمارهٔ ۳۵۹گر کوزه تن سفال در یوزه شود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.