پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۵

آن خواجه که خانه را بکهگل اندود

کهگل بسرا ماند و او خود فرسود

تن پرور بیعقل چه پرورد بناز

گویی که ثبات برگ کاهیش نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۷گردون که همیشه خاطر آزار بود
  2. شمارهٔ ۳۲۸گلزار جهان که غیر خارش نبود
  3. شمارهٔ ۳۲۹پیری که ز خستگی تنش تاب خورد
  4. شمارهٔ ۳۳۰گردون تن ما چه خانه جان میکرد
  5. شمارهٔ ۳۳۱هر چیز که نوبهار و نوبر باشد
  6. شمارهٔ ۳۳۲بیگانه وشی که دیر دیرش بینند
  7. شمارهٔ ۳۳۳تا کار بخلقت نفتد یار تو اند
  8. شمارهٔ ۳۳۴فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.