پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۷

گردون که همیشه خاطر آزار بود

گر لطف کند هم نه بهنجار بود

یک جو ندهد ز هر چه در کار بود

چیزی که نبایدت بخروار بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۹پیری که ز خستگی تنش تاب خورد
  2. شمارهٔ ۳۳۰گردون تن ما چه خانه جان میکرد
  3. شمارهٔ ۳۳۱هر چیز که نوبهار و نوبر باشد
  4. شمارهٔ ۳۳۲بیگانه وشی که دیر دیرش بینند
  5. شمارهٔ ۳۳۳تا کار بخلقت نفتد یار تو اند
  6. شمارهٔ ۳۳۴فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود
  7. شمارهٔ ۳۳۵نقش سخنم بنقش نقاش بود
  8. شمارهٔ ۳۳۶من نقد درستم نه مس روی اندود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.