پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۹

پیری که ز خستگی تنش تاب خورد

سودش ندهد اگر چه جلاب خورد

برگی که بموسم خزان زرد شود

ریز دز درخت اگر چه صد آب خورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۱هر چیز که نوبهار و نوبر باشد
  2. شمارهٔ ۳۳۲بیگانه وشی که دیر دیرش بینند
  3. شمارهٔ ۳۳۳تا کار بخلقت نفتد یار تو اند
  4. شمارهٔ ۳۳۴فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود
  5. شمارهٔ ۳۳۵نقش سخنم بنقش نقاش بود
  6. شمارهٔ ۳۳۶من نقد درستم نه مس روی اندود
  7. شمارهٔ ۳۳۷تا رهزن خواب در سرایت نبرد
  8. شمارهٔ ۳۳۸عمر تو اگر بخواب غفلت گذرد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.