شمارهٔ ۳۰۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۰۶آدم ز ادب فرشته اطوار بود
2. شمارهٔ ۳۰۷آنانکه به بند زینت و زیب تنند
3. شمارهٔ ۳۰۸مردم همه جوهری و صاحب نظرند
4. شمارهٔ ۳۰۹می را که خمار در کمین است چه سود
5. شمارهٔ ۳۱۰گر عمر بکار می کنی حیف بود
6. شمارهٔ ۳۱۱می باده‌فروش داد و زر می‌طلبد
7. شمارهٔ ۳۱۲ای پیر شکسته توبه سست نهاد
8. شمارهٔ ۳۱۳گر رخش هوای دل اسیرت نبود