شمارهٔ ۳۰۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۰۸مردم همه جوهری و صاحب نظرند
2. شمارهٔ ۳۰۹می را که خمار در کمین است چه سود
3. شمارهٔ ۳۱۰گر عمر بکار می کنی حیف بود
4. شمارهٔ ۳۱۱می باده‌فروش داد و زر می‌طلبد
5. شمارهٔ ۳۱۲ای پیر شکسته توبه سست نهاد
6. شمارهٔ ۳۱۳گر رخش هوای دل اسیرت نبود
7. شمارهٔ ۳۱۴در روی جوانان نظری می‌باید
8. شمارهٔ ۳۱۵شهوت نهلی که چون شرابت ببرد