پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۵۴

عارف عیسی نفس نام و نشان گم میکند

کافت اندر شهرت و در صحبت مردم بود

عالم خوش خلق دایم بر سفیهی هرزه گوست

چون مگس جوشی که بر کون خر بی دم بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۶کلک اهلی همچو مژگانش در افشان دایم است
  2. شمارهٔ ۵۷تمام لذت عالم چو دانه و دام است
  3. شمارهٔ ۵۸مرغان عرش بر سر طوبی نشسته اند
  4. شمارهٔ ۵۹ایکه گویی که بحسن سخن من اهلی
  5. شمارهٔ ۶۰جوان معرکه نادیده یی و میگویی
  6. شمارهٔ ۶۱در شعر هر که از پی معنی خاص رفت
  7. شمارهٔ ۶۲چو کوی محتسب ترکان نشین شد
  8. شمارهٔ ۶۳هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.