پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۵۷

تمام لذت عالم چو دانه و دام است

خوش آن هما که بدین دام رو نمیآرد

چو طایر فلک آزاده از بلا مرغیست

که سر بخرمن عالم فرو نمی آرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۹ایکه گویی که بحسن سخن من اهلی
  2. شمارهٔ ۶۰جوان معرکه نادیده یی و میگویی
  3. شمارهٔ ۶۱در شعر هر که از پی معنی خاص رفت
  4. شمارهٔ ۶۲چو کوی محتسب ترکان نشین شد
  5. شمارهٔ ۶۳هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ
  6. شمارهٔ ۶۴مرا ملا معین کردنی دوش
  7. شمارهٔ ۶۵پیر بی دندان ندارد لذتی از هیچ قوت
  8. شمارهٔ ۶۶اینهمه جانی که مسکین کوهکن در عشق کند
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.