پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۵۹

ایکه گویی که بحسن سخن من اهلی

اضطرابی ننمود و لب تحسین نگشود

بخدایی که مرا گنج معانی داده ست

که بسرمایه کس همت من نیست حسود

لیکنم دیده و دل جان سخن می طلبد

چکنم صورت بیجان دلم از کف نربود

گر تو نقشی بنمایی که دل از کف ببرد

کافرم گر نکنم پیش تو صد بار سجود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۱در شعر هر که از پی معنی خاص رفت
  2. شمارهٔ ۶۲چو کوی محتسب ترکان نشین شد
  3. شمارهٔ ۶۳هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ
  4. شمارهٔ ۶۴مرا ملا معین کردنی دوش
  5. شمارهٔ ۶۵پیر بی دندان ندارد لذتی از هیچ قوت
  6. شمارهٔ ۶۶اینهمه جانی که مسکین کوهکن در عشق کند
  7. شمارهٔ ۶۷حال درویش خسته باز مپرس
  8. شمارهٔ ۶۸فغان من همه از دست توسن نفس است
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.