پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۶۱

در شعر هر که از پی معنی خاص رفت

شیری است که بقوت خود در شکار شد

وانکس که خوی کرد که معنی برد ز غیر

چو روبه از شکار کسان ریزه خوار شد

کم همتی مکن که در فیض بسته نیست

کس ناامید کی ز در کردگار شد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۳هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ
  2. شمارهٔ ۶۴مرا ملا معین کردنی دوش
  3. شمارهٔ ۶۵پیر بی دندان ندارد لذتی از هیچ قوت
  4. شمارهٔ ۶۶اینهمه جانی که مسکین کوهکن در عشق کند
  5. شمارهٔ ۶۷حال درویش خسته باز مپرس
  6. شمارهٔ ۶۸فغان من همه از دست توسن نفس است
  7. شمارهٔ ۶۹مست خوبان خون خورد از دل بجای می بلی
  8. شمارهٔ ۷۰به زیر سایه گل خفته لیلی
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.