پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۳۴

کسی که بود سحر با فرشته در محراب

شبش بمیکده دیدم سگش دهان لیسید

ببوی مستی عشق آنکه می خورد هیچ است

بیاد ماست که؟ مهتاب در جهان لیسید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۶راد در معنی جوانمرد آمده
  2. شمارهٔ ۳۷از خوب و زشت دنیا غافل مباش ایدل
  3. شمارهٔ ۳۸دلا، گر گنج میجویی گدای مرد معنی شود
  4. شمارهٔ ۳۹گرچه بر ارباب دانش خرمن عالم جوی است
  5. شمارهٔ ۴۰اگر چه نامه سیاه است در جهان شخصی
  6. شمارهٔ ۴۱بنده را مردن از طلب خوشتر
  7. شمارهٔ ۴۲مگو که یاد تو اهلی نمیکند نفسی
  8. شمارهٔ ۴۳نرگسش زان زبان چو سوسن نیست
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.