پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۴۲

مگو که یاد تو اهلی نمیکند نفسی

که ذکر خیر تو تا زنده است میگوید

مرنج اگر نرسد جانب تو نامه او

که می نویسد و سیلاب گریه میشوید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۴اگر غمی رسد از دهر شاد باش ایدل
  2. شمارهٔ ۴۵بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت
  3. شمارهٔ ۴۶یار از آیینه نقش خود را دید
  4. شمارهٔ ۴۷ذره خاکی که دست قدرت او را برگرفت
  5. شمارهٔ ۴۸بترس از غیرت سلطان عشق ای آنکه می پرسی
  6. شمارهٔ ۴۹گر کسی از عشق صورت جان گدازد چون هلال
  7. شمارهٔ ۵۰به نیک و بد مشو ایخواجه شاد و غمگین هم
  8. شمارهٔ ۵۱زندگی شاخی است سبز و با رفیقان است خوش
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.