پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۴۰

اگر چه نامه سیاه است در جهان شخصی

که بهر لقمه نانی عذاب خلق بود

سیاه نامه تر از وی کسیست روز حساب

که نان خود خورد و در حساب خلق بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۲مگو که یاد تو اهلی نمیکند نفسی
  2. شمارهٔ ۴۳نرگسش زان زبان چو سوسن نیست
  3. شمارهٔ ۴۴اگر غمی رسد از دهر شاد باش ایدل
  4. شمارهٔ ۴۵بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت
  5. شمارهٔ ۴۶یار از آیینه نقش خود را دید
  6. شمارهٔ ۴۷ذره خاکی که دست قدرت او را برگرفت
  7. شمارهٔ ۴۸بترس از غیرت سلطان عشق ای آنکه می پرسی
  8. شمارهٔ ۴۹گر کسی از عشق صورت جان گدازد چون هلال
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.