پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۶۴

داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش

آبگون تیغی ز گوهر با فروغ و با درخش

نو عروسی تن ز خارا کرده رخت از پرنیان

چادر از زرسره گلگونه از لعل بدخش

دولتش کابین هنر مشاطه ملکت خوابگاه

دانش آیینه کرم زیور شجاعت حظ و بخش

قطره ای از موج او صد رود جیحون کرده غرق

شعله ای از برق او صد کوه قارون کرده پخش

مهر تابانست شاه و ابر آبانش پسر

مهر تابان ابر آبان را فرستاد آذرخش

تا کند با دشمنان ملک و دین در روزگار

آنچه کرد اندر صف توران زمین سالار رخش

ای ولیعهد جوان امروز با شمشیر شاه

خنجر بهرام بستان افسر کیوان بخش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوقای یاد تو مرهم دل ریش
  2. شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمامنه طاقتی که بماند دل من از طلبش
  3. شمارهٔ ۶۸سه‌شنبه خواند مرا آن صنم به خانه خویش
  4. شمارهٔ ۶۹فدای بدرو رخ ماه و زلف پر شکنش
  5. شمارهٔ ۷۰ - مرثیهنوجوان مرا فلک خونِ دل ریخت در ایاغ
  6. شمارهٔ ۷۱ - نکوهش عدلیه عصر قاجارباست و قاف محاکم قضیب استیناف
  7. شمارهٔ ۷۲آخر ای ایرانیان ای مردمان باشرف
  8. شمارهٔ ۷۳ - بمرحوم ملک التجار تهرانی که در ذوق و ادب معروف است نگاشتهروزگار از بسکه حلقومم فشارد ای ملک
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.