پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چین

چینیان باک مدارید و دل آسوده شوید

هم به پیروزیتان باد و اقبال نوید

چین بسی لشکری بری و بحری دارد

که بدیشان بتوان داشت دو صد گونه امید

سپه خشکی و دریائی ما هر شب و روز

افکند لرزه باندام همه زرد و سپید

لیک افسوس که این سرو خرامان در باغ

تنش از جنبش این باد بلرزد چون بید

دیرگاهی است که بر کشته ما میتابد

هر سحرگه که ز خاور بدرخشد خورشید

روزگاریست که در ماتم ما مینالد

هر شبانگه که زند زخمه به بربط ناهید

تا که باشد بکف روس ولادیوستک

آنکه دروازه چین است و بشرق است کلید

کره را گوی به دریا فکند رخت شکیب

ژاپنی توپ چو تندر برخروشد جاوید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷ - چینای دختر خوبرو بدین طبع بلند
  2. شمارهٔ ۲۸ - چینیانای حضرت بودا و خداوند جهان
  3. شمارهٔ ۲۹سحر بشارتم از دور مهر و ماه آمد
  4. شمارهٔ ۳۰آوخ ای یاران که طومار معارف پاره شد
  5. شمارهٔ ۳۱ - مطایبهخواجه سعدالملک بر فحش اشتهایی تام دارد
  6. شمارهٔ ۳۲ - اندرز بر سبیل غزلآن شنیدستم که از هومر حریفی ز اهل درد
  7. شمارهٔ ۳۳مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمد
  8. شمارهٔ ۳۴وزرا پاسبان پادشهند
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.