پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده است

دور باد از من و یارانم خونریز نبرد

که تنم از آن به شکنج است و دلم پر غم و درد

خاک را سرخ ز خون پسرانم کردند

دخترانم را رخساره ز دهشت شده زرد

این چه نغمه است کز او ناله کند پیر و جوان

وین چه بانگ است که از وی بخروشد زن و مرد

توپهاشان همه خاراشکن و قلعه شکاف

اسبهاشان همه دریا سپر و کوه نورد

از چه بر گردن ما بار نمایند ملوک

همه آداب خود و شیوه خود فردا فرد

گرد بی تربیتی بسترد از چهره ی ما

گر تواند کسی از بحر برانگیزد گرد

شمع مشرق نشود ز آتش غربی روشن

گو بکوبند همی تا دم صور آهن سرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گویددر بند اسیری ندهم هرگز تن
  2. شمارهٔ ۲۷ - چینای دختر خوبرو بدین طبع بلند
  3. شمارهٔ ۲۸ - چینیانای حضرت بودا و خداوند جهان
  4. شمارهٔ ۲۹سحر بشارتم از دور مهر و ماه آمد
  5. شمارهٔ ۳۰آوخ ای یاران که طومار معارف پاره شد
  6. شمارهٔ ۳۱ - مطایبهخواجه سعدالملک بر فحش اشتهایی تام دارد
  7. شمارهٔ ۳۲ - اندرز بر سبیل غزلآن شنیدستم که از هومر حریفی ز اهل درد
  8. شمارهٔ ۳۳مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمد
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.